Για ακόμα μια φορά λοιπόν, η Ριάνα έβαλε το μαγιό της και κάθισε ανέμελη δίπλα στην πισίνα.
Τεντώθηκε...
Σηκώθηκε και έκανε μια βόλτα γύρω από την πισινα...
Και μετά άρχισε να μπαίνει σιγά σιγά.
Έκανε την πρώτη βουτιά και η ευχαρίστηση ήταν μεγάλη. Ένιωσε όπως όταν έφαγε πρώτη φορά παγωτό. Απροσδιόριστα όμορφα. Σαν να γνώριζε έναν καινούργιο κόσμο.
Και ενώ ένιωθε αυτή την ευφορία, της ήρθε και μία αναστάτωση. Τότε της πέρασε μία τρέλα από το μυαλό. Κοίταξε τριγύρω της και την έκανε. Βούτηξε και άρχισε να χαιδεύεται.
Μετά από λίγο βγήκε και ένιωθε πιο ολοκληρωμένη από ποτέ.
Ήπιε και μια υποβρύχια μπύρα μαζί με την παχουλούλα φίλη της.
Και μετά ξάπλωσε στο στρωματάκι της να κάνει ένα τσιγαράκι.
Καταραμένη ζωή, στα κάτεργα την έχεις ρίξει τη Ριάνα.
Στα έργα τα καταναγκαστικά.


Posted in: